“Ekonomi politikalarını AK Parti başlatmadı, daha önce başladı. AK Parti çok akıllı davrandı ve o politikaları devam ettirdi…Türkiye ekonomisi daha önce 3-5 büyük holdingle gidiyordu, onlara şimdi bir sürü holding katıldı. CHP’nin yeni PM üyesi siyaset bilimci Binnaz Toprak, Habertürk’e verdiği röportajında hükümetin ekonomiyi iyi yönettiğine inandığını işte bu cümlelerle anlatıyor (1). Aslında ülkenin son dönemde “ekonomik bir atılım” yaptığı oldukça yaygın bir düşünce. Bu düşünce ister istemez AKP’ye de ciddi bir miktarda oy kazandırıyor. Anlaşılan AKP’nin ekonomide başarılı olduğu argümanını ünlü siyaset bilimci Binnaz Toprak bile kabul etmiş. O kadar ki, Toprak teğet geçti argümanını doğrularcasına “krize rağmen ekonomi büyüdü” şeklinde beyanat vermiş (2).
Peki ortada gerçekten ekonomik bir başarı var mı? IMF ekim ayı Dünya Ekonomik Görünümü raporunda, Türkiye’nin 2010 yılı büyüme oranını %7.8 olarak tahmin ediyor (3). Bunu kullanarak kaba bir hesap yaparsak, AKP’nin iktidarda olduğu 2003-2010 dönemi için ortalama %4.8’luk bir büyüme oranı buluyoruz. Tabii büyümenin eşitsiz olduğunu, ücretlilerin büyümeden çok daha sınırlı düzeyde faydalandığını gösteren veriler hiç de az değil (4). Fakat yine veriler, % 4.8’lik büyümeden yoksulların da yararlandığını ve büyümenin getirdiği doğal bir sonuç olarak 2001 krizi sonrası dönemde yoksulluğun azaldığını bize gösteriyor (5).
Peki % 4.8’lük büyüme gerçekten bir başarı mı? Yoksa Türkiye potansiyeline göre doğal bir süreç mi yaşıyor. Sanırım bu soruyu test etmenin iki farklı yolu olabilir. Birincisi, AKP’nin büyüme performansını önceki dönemlerle karşılaştırmak. Türkiye’nin, 2003-2010 dönemindeki büyüme performansı, 1990-2001 döneminin ortalama %3.4’lük büyüme performansına göre oldukça başarılı. Fakat Fatih Özatay’ın bir yazısında belirttiği gibi, AKP dönemindeki ortalama büyüme, 1950-2002 dönemi ortalamasından çok farklı değil (6). Özatay’ın gösterdiği gibi 1950-2002 dönemi ortalama büyüme oranı, AKP dönemine yakın düzeyde % 4.7 olarak hesaplanıyor.
Tabii her dönemin kendine göre koşulları var, bu nedenle Türkiye’nin performansını bulunduğumuz döneme göre de değerlendirmemiz gerekiyor. Bunu değerlendirmenin bir yolu ise Türkiye’nin 2003-2010 dönemi büyüme performansını bize benzer gelişmişlik düzeyinde olan ülkelerle karşılaştırmak. Yani “bizimle aynı klasmanda olan Arjantin, Malezya, Meksika gibi ülkelere göre daha mı hızlı büyüdük” sorusunu cevaplamız gerek.
Sorumuzu cevaplamak için dilerseniz Türkiye’nin de içinde bulunduğu, BM Kalkınma Fonu’nun üst-orta gelişmişlik düzeyi kategorisindeki ülkelerin 2003-2010 dönemindeki büyüme performanslarına bakalım (7). Buna gore Türkiye, 42 ülke arasında 23.sırada, yani ortalarda yer alıyor. Sonuçlar ilginç, fakat karşılaştırmayı daha gerçekçi yapabilmek için nüfusu çok az olan Mauritius, Tonga gibi ülkeleri ayıklamamız daha faydalı olacaktır. Bu düşünceden hareketle, elimizdeki 42 ülke arasından, nüfusu 10 milyonun üzerinde olanlarını, yani kendi kalemimizdeki ülkeleri ele alarak değerlendirmemizi yineleyelim. Bu kategoride kalan 18 ülkeye bakarsak Türkiye’nin 18 ülke arasında 8. hızlı büyüyen ülke olduğunu görüyoruz (Tablo - 1).

Görenleriniz vardır. Bu hafta içinde Sabah Gazetesi “CHP neden hep kaybediyor?” isimli ilginç bir habere imza attı[1]. Sabah’ın internet sitesinin ilk penceresinden verilen habere göre Kılıçdaroğlu “hayatta ve toplumda karşılığı olmayan” yoksulluk söylemi nedeniyle seçim kaybediyordu. Zira ülkemizde “CHP’nin tanımladığı türde bir yoksulluk” yoktu. Bunun en büyük kanıtı ise “Hakkâri'de polise taş atan çocukların gürbüzlüğü”ydü. Gelir düzeyinin en düşük olduğu Hakkari’deki Kürt çocukları bile bırakın aç olmayı, büyümüş, semirmişken; açlıktan bahsetmek toplumda “rahatsızlık yaratıyor”du. Zira insanımız da öyle “yoksul olarak tanımlanmaktan, fukara kimliğe gömülmekten pek hoşnut değil”di. İşte CHP bu yüzden hep kaybediyordu!