“Milyonlar toplandı başına,
Hep birden konuştular:”Gitme
kardeş , gitme!”
Ama asker dirilmedi”

Yine bir acı haber…
Yine şehitler
Yine ocaklar söndü, ateş düştüğü yeri yaktı…
Ne tuhaftır ki açılımdan söz edip bu sorunu çözeceğini iddia eden siyasilerin çözüm noktası çok şaşırtıcı. 90 lı yıllardaki sistemi geri getirmeye uğraşıyorlar. O sistemin ne kadar başarılı olduğu malum.

İşlerine geldiği zaman açılım projeleri, işleri bittiği zaman faşizm projeleri. Ne güzel dünya!
Toplum faşizmin ayak seslerini inatla duymak istemiyor. Fakat bu hükümetin 10 yıldır yaptığı ve yatırım olarak gördüğü tek şey Recep Tayyip Erdoğan hegomanyasında , AKP nin boyunduruğunda bir toplum yaratmak.
Daha düne kadar bu ülkede bu gibi olaylardan sonra sadece PKK ya lanet okunurken, bugün şehit haberlerinden sonra insanlar kürt kökenli komşularına farklı bakar hale geldiler. Düne kadar içiçe yaşadığı insana içten içe nefret güder hale geldiler. Bunu bu topluma yaşatmaya kimsenin hakkı yok.
İnsanları kamplaşmaya ayıran bu zihniyettir asıl tehlikeli olan. Bu işi o kadar ilerlettiler ki artık yaşamın her alanında “biz ne istersek onu yaparız” noktasına geldiler.
2005 te Diyarbakır da “Kürt sorunu” gerçeğini kabul edip çözüm umutları veren ERDOĞAN bu günlere gelindiğinde çok farklı bir yerde.

Sağ duyunun hakim olduğu,
Galeyana kapılmadan
Vuralım,öldürelim,yakalım,yıkalım mantığıyla değil;
Yıllardır bu ülkede öncelikli sorun haline gelmiş konuyu esaslı bir çözüm yoluyla sonlandırmanın hesabını yapmalıdır hükümet.
Yazık…
Yazık oluyor gencecik fidanlarımıza
Yazık oluyor bu güzelim ülkeye…
Can Yücel’in güzel bir şiiriyle veda etmek istiyorum sizlere

Seçimden seçime
Başımıza devletle getirdiklerimiz
Milletçe başımıza zorla bela
ettiklerimiz
 Öyle seviyorlar ki milleti
Millet adına
Millet aşkına
Millet uğruna
Milletin gözünün içine baka bak
-Kaçıncı bu?- O kahrola
YOL-MOL yoluna
Yoluyorlar milleti.